و هم بیدار کننده وجدان
شعر هم شفا دهنده روان است، و هم بيدار كننده وجدان
/post-69در احوال مشير ما: حرف و سخن امروز نيست، از اناجيل پنجگانه تا امروز، گاهي كاتبان بزرگ را تنها به نام يك اثر یگانه و منحصر ميشناسيم، يعني در واقع اين اثر است كه اسم خالق آن را تداعي ميكند و كم نيستند آثاري كه مشهورتر از آفرينندهی خويش، تاریخ را تصرف کردهاند. براي نمونه ميتوان به دنكيشوت اشاره كرد. حيرتآور اين كه در جامعهی ما حتي مترجم اين اثر نيز به خاطر همين رمان مشهور شد و تا هنوز هم از شادروان محمد قاضي، به نام مترجم دنكيشوت ياد ميكنيم و از ميان اثر پنجگانه نظامي گنجوي، او را بيشتر در مقام سرايندهی خسرو و شيرين ميشناسيم و در ميان تجربهی انواع سياق و سلوك شعر، حافظ را به نام غزل، مولوي را به نام مثنوي و خيام را به عنوان رباعيسُرا نام ميبرند، لذا با اشاره به چنين باوري است كه باز اين «شاهزاده كوچولو» است كه دوسنت اگزوپري را نامآور كرد، يا شخصيت دونخوان است كه كارلوس كاستاندا را نويسندهای جهاني كرده است!